na każdy temat

Te cegły, z których budowano wyjątkowo trwałe, dźwiękoszczelne ściany, pokrywano stiukami z barwionej gliny. Brygadzista wyjaśniał dalej, że taki dom ma płaski, acz nieco pochyły dach, żeby woda mogła spływać rynienkami zwanymi canales. Nie ma tu ostrych krawędzi; wszystkie narożniki są zaokrąglone. Przed wejściem często znajduje się wsparte kolumnami zadaszenie. Okna są cofnięte w głąb muru. Faktura i kolor glinianych domów pasowały wspaniale do odcieni pomarańczy, czerwieni i żółci rozciągającej się wokół wyniosłej pustynnej panoramy. Reporter wygłosił końcowy komentarz na temat lokalnego rzemiosła i spuścizny kulturowej, podczas gdy kamera rejestrowała obrazy z okolicy. U podnóża gór, w otoczeniu jałowców i drzewek piniowych, we wszystkie strony ciągnęły się gliniane domy, każdy ekscentrycznie wykończony, tak że sprawiały wrażenie niezwykłej różnorodności. Ale, jak wyjaśnił reporter, w pewnym sensie gliniane domy były czymś niezwykłym w Nowym Meksyku, ponieważ w takiej liczbie znajdowały się tylko w jednym mieście.

(Reklama: , terakota , preparatow )